Voor mij gaat goed wiskundeonderwijs verder dan alleen het correct maken van sommen. Ik wil leerlingen leren nadenken over problemen, strategieën kiezen en vertrouwen krijgen in hun eigen kunnen. Deze visie sluit aan bij Freudenthal, die beschrijft dat wiskunde geen verzameling losse regels en trucjes is, maar een activiteit waarbij leerlingen zelf betekenis geven aan wiskundige problemen. Leerlingen leren volgens deze visie niet door procedures uit het hoofd te leren, maar door actief na te denken over oplossingen en verbanden te ontdekken (Freudenthal, 1991).

Veel leerlingen ervaren wiskunde als moeilijk of spannend. Daarom vind ik het belangrijk om lesstof op te delen in kleine, overzichtelijke stappen. Door duidelijke uitleg, herhaling en persoonlijke begeleiding probeer ik leerlingen succeservaringen te laten opdoen.

Daarnaast geloof ik dat leerlingen actief betrokken moeten zijn bij hun leerproces. Ik wil leerlingen niet alleen vertellen wat zij moeten doen, maar hen ook leren begrijpen waarom zij iets doen en hoe zij zelfstandig problemen kunnen aanpakken.

Binnen het vmbo merk ik soms een spanningsveld tussen structuur bieden en zelfstandigheid stimuleren. Leerlingen hebben vaak behoefte aan duidelijke begeleiding, terwijl ik hen tegelijkertijd wil helpen steeds meer eigenaarschap te nemen over hun eigen leren. Dit spanningsveld speelt een belangrijke rol binnen mijn ontwikkeling als docent.

Mijn visie op wiskunde wordt sterk beïnvloed door de manier waarop ik zelf naar problemen kijk. Tijdens mijn schooltijd zei een docent ooit dat je bij een opgave eerst achterover moest leunen en moest nadenken voordat je begon. Deze uitspraak is mij altijd bijgebleven.

Ik realiseerde mij later dat dit niet alleen geldt voor wiskunde, maar ook voor het leven. Wanneer zich een probleem voordoet, helpt het vaak om eerst rustig te analyseren wat er aan de hand is voordat je direct handelt. Deze manier van denken geeft mij rust en helpt mij om overzicht te bewaren in complexe situaties.

Ik hoop dat leerlingen door het vak wiskunde niet alleen leren rekenen, maar ook leren nadenken, plannen maken en problemen op een gestructureerde manier aanpakken.

Mijn onderwijsvisie sluit aan bij de drie onderwijsdoelen van Biesta: kwalificatie, socialisatie en persoonsvorming (Biesta, 2015).

Kwalificatie

Binnen mijn lessen ontwikkelen leerlingen kennis en vaardigheden die nodig zijn binnen het wiskundeonderwijs. Leerlingen leren berekeningen maken, strategieën toepassen en problemen oplossen. Daarbij vind ik het belangrijk dat leerlingen begrijpen waarom zij bepaalde stappen zetten en niet alleen een trucje uitvoeren.

Socialisatie

School is voor mij ook een plek waar leerlingen leren samenwerken, omgaan met regels en verantwoordelijkheid nemen. Binnen mijn lessen probeer ik duidelijke verwachtingen te creëren en leerlingen respectvol met elkaar te laten samenwerken.

Persoonsvorming

Persoonsvorming speelt voor mij een belangrijke rol binnen onderwijs. Ik wil leerlingen helpen zelfvertrouwen op te bouwen en te ervaren dat fouten maken onderdeel is van leren. Vooral bij wiskunde zie ik regelmatig dat leerlingen onzeker zijn over hun eigen kunnen. Ik wil leerlingen laten ervaren dat zij door inzet, oefening en begeleiding verder kunnen groeien.

 

Hoewel kwalificatie, socialisatie en persoonsvorming allemaal belangrijk zijn, merk ik dat persoonsvorming voor mij het zwaarst weegt. Natuurlijk wil ik dat leerlingen slagen voor wiskunde, maar uiteindelijk vind ik het belangrijker dat zij leren zelfstandig keuzes te maken, verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen ontwikkeling en hulp durven vragen wanneer dat nodig is.

Ik zie dit als een belangrijke voorbereiding op deelname aan de maatschappij. Wanneer leerlingen later weten hoe zij problemen kunnen aanpakken, hulp kunnen inschakelen wanneer dat nodig is en vertrouwen hebben in hun eigen kunnen, dan heb ik als docent iets waardevols bijgedragen aan hun ontwikkeling.

Bij het ontwikkelen van mijn onderwijsvisie heb ik gekeken naar het onderwijs in Denemarken.

Wat mij aanspreekt in het Deense onderwijs is dat er veel aandacht is voor:

• zelfstandigheid
• samenwerking
• vertrouwen tussen docent en leerling
• leerlingparticipatie

In Denemarken ligt de nadruk minder op alleen prestaties en toetsen, en meer op brede ontwikkeling en verantwoordelijkheid nemen voor het eigen leerproces (Nuffic, z.d.). Leerlingen worden actief betrokken bij lessen en leren al vroeg zelfstandig keuzes maken.

Deze visie sluit goed aan bij hoe ik zelf naar onderwijs kijk. Ook ik wil leerlingen begeleiden naar meer zelfstandigheid, zonder de structuur los te laten die vmbo-leerlingen vaak nodig hebben.

Daarnaast spreekt de sterke relatie tussen docent en leerling mij aan. In mijn eigen lessen probeer ik toegankelijk te zijn voor leerlingen, persoonlijke aandacht te geven en een rustige sfeer te creëren waarin leerlingen vragen durven stellen.

Uit het Deense onderwijs neem ik mee dat goed onderwijs niet alleen draait om cijfers en prestaties, maar ook om motivatie, vertrouwen en persoonlijke ontwikkeling.

Mijn beeld van een goede tweedegraads wiskundedocent is iemand die:

• structuur biedt
• leerlingen serieus neemt
• vakinhoud begrijpelijk maakt
• leerlingen begeleidt naar zelfstandigheid
• samenwerkt met collega’s
• blijft reflecteren op eigen handelen

Ik zie mezelf niet alleen als iemand die kennis overdraagt, maar ook als begeleider van het leerproces van leerlingen. Daarbij vind ik het belangrijk om een veilige leeromgeving te creëren waarin leerlingen zich kunnen ontwikkelen op cognitief, sociaal en persoonlijk gebied.

Binnen mijn verdere ontwikkeling wil ik mij blijven verdiepen in differentiatie, formatief handelen en het inzetten van digitale middelen binnen het wiskundeonderwijs. Ook wil ik mij verder ontwikkelen in het stimuleren van eigenaarschap bij leerlingen, zodat zij steeds zelfstandiger leren werken.

Voor mij gaat de waarde van wiskunde veel verder dan het maken van berekeningen. Wiskunde leert leerlingen om eerst rustig naar een probleem te kijken, na te denken over mogelijke oplossingen en vervolgens bewust een strategie te kiezen.

Dat is niet alleen belangrijk binnen het vak, maar ook in het dagelijks leven. Ik zie regelmatig dat mensen vanuit paniek of haast keuzes maken waar zij later spijt van krijgen. Wiskunde leert leerlingen juist om eerst te analyseren voordat zij handelen.

Daarom zie ik wiskunde als een vak dat leerlingen voorbereidt op het oplossen van problemen binnen en buiten school. Wanneer leerlingen leren om logisch te denken, verschillende oplossingsstrategieën te overwegen en door te zetten wanneer iets niet direct lukt, ontwikkelen zij vaardigheden waar zij hun hele leven profijt van hebben.